Elke over haar dubbelrol

Elke is inmiddels een bekend gezicht binnen de organisatie van de Molecaten Ruiterdag in Hattem. Als wedstrijdleider zorgt zij er al meerdere jaren voor dat het evenement soepel verloopt, en ook dit jaar doet ze dat niet alleen vanaf de zijlijn. Ze rijdt namelijk ook zélf weer mee in de cross. Hoe combineer je zo’n dubbelrol? En wat maakt de Molecaten Ruiterdag voor haar zo’n bijzonder evenement?

Luisteren naar de ruiters
“Wat ik de afgelopen jaren echt zie veranderen, is dat we steeds beter luisteren naar onze deelnemers,” vertelt Elke. “We nemen na elke editie een enquête af en doen polls onder ruiters. Daarmee halen we waardevolle feedback op waarmee we het evenement elk jaar verbeteren.”

Die betrokkenheid zie je volgens haar terug in allerlei details. “Neem dit jaar bijvoorbeeld de dressuurbodem, daar hebben we echt op verzoek van de ruiters een andere keuze in gemaakt. We gaan nu het zandterrein van De Heuvelruiters gebruiken, in plaats van de weilanden in Hattem. Maar ook de opbouw van de cross is ieder jaar weer doordachter. De lijnen worden steeds logischer en veiliger en daar profiteren zowel ruiters als paarden van.”

Achter de schermen: meer dan alleen een startlijst maken
Elke’s werk als wedstrijdleider begint al maanden voor het evenement. “Mijn belangrijkste taak vooraf is het aansturen van de wedstrijdcommissies, en zorgen dat de communicatie tussen alle teams goed verloopt,” legt ze uit. “Van het plannen van de hindernisjury’s tot overleg met de crossbouwers over de route en de hindernissen: het is echt een samenspel van veel mensen.”

Tijdens het evenement is ze op veel plekken tegelijk nodig. “Ik help waar nodig, overleg met de rekenkamer, zorg dat het crossbouwteam soepel door kan werken, en natuurlijk ben ik aanspreekpunt voor de deelnemers. En na afloop? Dan duik ik in de uitslagen en eventuele knelpunten om die op te lossen.”

Een dag voor ruiter én publiek
Waar de Molecaten Ruiterdag zich volgens Elke in onderscheidt, ten opzichte van andere landelijke eventingwedstrijden? “Het publiek. De sfeer. Hier voelt het soms als een kleine Military Boekelo,” zegt ze trots. “Veel wedstrijden zijn goed geregeld voor de sporters, wat natuurlijk essentieel is. Maar in Hattem besteden we óók veel aandacht aan de beleving van het publiek. Dat maakt onze wedstrijd echt uniek.”

Elke en A Querelle over de eerste hindernis in Hattem

Dit jaar rijdt Elke voor de tweede keer zelf mee. “In het begin wilde ik me volledig richten op mijn rol als wedstrijdleider, maar het bleef kriebelen. Je organiseert zo’n prachtige dag, dan wil je daar eigenlijk ook gewoon aan meedoen.”

Dat vraagt om strakke planning en een goed team. “Ik heb een top-invaller achter de hand voor het moment dat ik in het zadel zit. En ook rond mijn paard, A Querelle, staat een geweldig team klaar. Dat moet ook wel, anders is het niet te doen.”

Toch ziet ze haar rol als deelnemer vooral als een meerwaarde. “Juist doordat ik zelf rijd, merk ik direct wat er beter kan. Als er iets niet lekker loopt op de wedstrijddag, maak ik er meteen een actiepunt van voor volgend jaar. Want de deelnemers en hun paarden staan bij mij altijd op één.”

Foto's: Sanne Edelijn en Melanie Klock